ซีอุย เรื่องจริงของชายที่ถูกเรียกว่า "มนุษย์กินคน" 60 ปี ก่อนป้ายนั้นจะถูกปลดออก

“เดี๋ยวซีอุยมาจับกินตับ” คือประโยคที่เด็กไทยหลายรุ่นโตมากับมัน ซีอุย แซ่อึ้ง ถูกตัดสินประหารชีวิตในปี 2502 จากคดีฆาตกรรมเด็ก และร่างของเขาถูกจัดแสดงในพิพิธภัณฑ์พร้อมป้าย “มนุษย์กินคน” นานกว่า 60 ปี แต่เรื่องจริงของซีอุยซับซ้อนกว่าภาพจำนั้นมาก ป้ายถูกปลดในปี 2562 ร่างถูกฌาปนกิจในปี 2563 และจนวันนี้ก็ยังมีคนตั้งคำถามว่าความจริงทั้งหมดของคดีนี้คืออะไร

ชายจากซัวเถา

ซีอุยมีชื่อจีนว่า หวง ลี่ฮุย เกิดราวปี 2470 ในครอบครัวชาวนาแต้จิ๋วที่มณฑลกวางตุ้ง ประเทศจีน เขาลักลอบลงเรือมาขึ้นท่ากรุงเทพฯ เมื่อปลายปี 2489 แล้วไปทำงานรับจ้างอยู่ที่อำเภอทับสะแก จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ราว 8 ปี

คดีปี 2501

ช่วงปี 2497–2501 เกิดคดีเด็กถูกฆาตกรรมหลายคดีในหลายจังหวัด ทั้งประจวบคีรีขันธ์ กรุงเทพฯ นครปฐม และระยอง จำนวนเหยื่อที่ระบุแตกต่างกันไปตามแหล่งข้อมูล ซีอุยถูกจับที่ระยองเมื่อ 28 มกราคม 2501 หลังเด็กชายวัย 8 ขวบหายตัวไป

เขาให้การรับสารภาพหลังถูกควบคุมตัวได้ 9 วัน ศาลชั้นต้นตัดสินประหารชีวิตแต่ลดเหลือจำคุกตลอดชีวิตเพราะรับสารภาพ ศาลอุทธรณ์กลับให้ประหารชีวิต และศาลฎีกายืนตาม เขาถูกประหารด้วยการยิงเป้าที่เรือนจำกลางบางขวางเมื่อ 16 กันยายน 2502 ขณะอายุราว 31 ปี

60 ปีในตู้กระจก

หลังการประหาร ร่างของซีอุยถูกนำไปเก็บรักษาเพื่อการศึกษาทางการแพทย์ และจัดแสดงในพิพิธภัณฑ์นิติเวชศาสตร์ของโรงพยาบาลศิริราช พร้อมป้ายเขียนว่า “นายซีอุย แซ่อึ้ง (มนุษย์กินคน)” กลายเป็นจุดที่ผู้มาเยือนจดจำมากที่สุดจุดหนึ่ง และทำให้ชื่อซีอุยติดอยู่ในเรื่องเล่าขู่เด็กมาหลายสิบปี

ทำไมคดีนี้ยังมีคนสงสัย

ตั้งแต่ราวปี 2010 เป็นต้นมา มีคนตั้งคำถามกับคดีนี้มากขึ้น ประเด็นหลักคือ

• ภาษา ซีอุยพูดภาษาไทยไม่ได้ ต้องสื่อสารผ่านล่าม จึงมีคำถามว่าเขาเข้าใจสิ่งที่ให้การไปแค่ไหน
• คำรับสารภาพ มีรายงานว่าเขารับว่าฆ่าคนถึง 7 ราย หลังได้รับสัญญาว่าจะได้กลับจีน
• บรรยากาศยุคนั้น ช่วงปลายทศวรรษ 2490 มีกระแสต่อต้านคนจีน คอมมิวนิสต์ และผู้อพยพ ซึ่งอาจมีผลต่อการทำคดี
• ข้อหากินคน ข้อกล่าวหาว่าเขากินอวัยวะเด็กถูกมองว่าไม่มีหลักฐานรองรับ

ชาวบ้านทับสะแกบางส่วนเชื่อมาตลอดว่าซีอุยบริสุทธิ์ อย่างไรก็ตาม คำพิพากษาของศาลฎีกาไม่เคยถูกพิจารณาใหม่ ข้อสงสัยเหล่านี้จึงยังเป็นเพียงคำถามที่ไม่มีคำตอบ

ปลดป้าย และพิธีที่วัดบางแพรกใต้

หลังมีเสียงท้วงติงจากประชาชนและนักสิทธิมนุษยชนว่าการจัดแสดงพร้อมข้อความ “มนุษย์กินคน” กระทบสิทธิของผู้เสียชีวิต ทั้งที่พยานหลักฐานยังไม่ชัด ศิริราชยกเลิกการจัดแสดงในปี 2562 แล้วประกาศตามหาญาติราวหนึ่งเดือนแต่ไม่มีใครแสดงตัว

วันที่ 23 กรกฎาคม 2563 คณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาลส่งร่างให้กรมราชทัณฑ์ และมีพิธีฌาปนกิจที่วัดบางแพรกใต้ จังหวัดนนทบุรี โดยอธิบดีกรมราชทัณฑ์เป็นประธาน กรมราชทัณฑ์ไม่อนุญาตให้นำอัฐิกลับไปทับสะแก เพราะกังวลว่าจะมีการตั้งศาลจนคนเข้าใจผิดและมากราบไหว้

ร่างที่อยู่ในตู้กระจกมากว่า 60 ปีจึงได้กลับคืนสู่พิธีกรรมตามศาสนา แต่คำถามว่าเกิดอะไรขึ้นจริงในปี 2501 ยังไม่มีใครตอบได้ครบ